Onze eerste en trouwste lezers kunnen zich de vroegere versie van Met Man en Muys misschien nog herinneren. Op de wekelijkse edities die we destijds uitbrachten verscheen in de linker kolom steevast een update over Dries Roelvink. Met de introductie van Met Man en Muys 2.0 is Dries’ vaste plekje echter komen te vervallen. Om te bewijzen dat we Dries niet vergeten zijn, en om aan uw verzengende smeekbedes eindelijk een eind te maken, willen we u bij deze graag het laatste nieuws over Dries brengen. Met de groetjes van de Redactie.

Dries begint basilicumplantage, maar nog steeds niet gelukkig
Wie dacht of hoopte dat we alle kanten van Dries Roelvink inmiddels wel gezien zouden hebben, heeft het mis. Dinsdag maakte Dries namelijk bekend een basilicumplantage te gaan beginnen in het noorden van Italië. “Ik houd heel erg van lekker eten, en basilicum is daarbij onmisbaar. Bovendien schijnt de zon vaker in Italië,” lacht Roelvink. Uniek is dat je bij Basilica della Dries, zoals de plantage gaat heten, een rondleiding kunt krijgen om de groeiende basilicum met eigen ogen te bekijken. “En wie wil dat nou niet zien?”, aldus Dries.

Beste, lieve, trouwe lezer,

Tot volgende week. Daahaag.

De Redactie

Lieve, gejaagde lezer,

Het is zeker niet voor het eerst dat wij als redactie van labiliteit beschuldigd worden. Sterker nog: onstandvastigheid en incompetentie rekenen we met trots tot de fundamenten van dit online geteem. Zonder de zekerheid van onzekerheid hadden we het immers ook niet vol kunnen houden. Het vreemde is overigens wel dat u als doorleefd lezer van Met Man en Muys onze wispelturigheid toch niet in de volle breedte lijkt te kunnen waarderen. Zo moge althans blijken uit de jankerige briefkaarten en digitale berichten die u ons heeft gestuurd. Nu vinden wij als redactie contact met het plebs om de verkeerde redenen best leuk, maar laat ons voor nu adviseren de emotionele intensiteit daarvan iets te verminderen. Uit pure ellende dreigen Dries Roelvink op de redactionele loods af te sturen om ons zo tot schrijven te dwingen; dat gaat ons niet in de koude, klamme kleren zitten.

U zult anderzijds ook gezien hebben dat wij in alle rust weer begonnen zijn wat letters op papier te zetten. Toegegeven: sommige combinaties zijn meer geslaagd dan andere. U moet echter weten dat wij naast deze wervelende baan ook nog allerlei fantastische hobby’s hebben die stuk voor stuk ontzettend veel tijd en aandacht vragen. Regressietherapie voor stukken slachtafval, bijvoorbeeld, leer je niet in één dag. Kalmte en geduld, dat is wat wij bij de beoefening van onze hobby’s moeten aanwenden, en het is eveneens wat wij zo nu en dan van u willen vragen. Paniek niet als de redactie er wegens dronkenschap niet in slaagt met ijzeren regelmaat verse kopij op uw beeldscherm te laten verschijnen. Wacht, en laat de sporadische kunststukjes en literaire climaxen in volle lijdzaamheid tot u komen. Zelfrepressie loont, wij kunnen het weten.

Met toffe begroeting,

De Redactie

Lieve, koppige lezer,

Het zal u niet ontgaan zijn dat het de afgelopen tijd nogal rustig is geweest op Met Man en Muys. Wellicht was u in de veronderstelling dat de redactie op vakantie was; lekker skiën of bakken in de winterzon. Of dat we onze verjaardag gewoon ontzettend ranzig aan het vieren waren. Allemaal uiterst redelijk, zonder meer. Maar in alle eerlijkheid heeft ons gezellige diner als voorschotje op de kerst in totaal drie weken in beslag genomen, en dit is de eerste keer in ruim 21 dagen dat we enigszins nuchter op de redactie zijn verschenen. En zoals u begrijpt worden er in een nuchtere bui echt belachelijk slechte stukken geschreven, dus uw geduld wordt nog even op de proef gesteld. Zodra wij de lucht van braaksel uit onze neusholtes hebben verdreven, kunt u weer op ons rekenen. Ten slotte willen wij u alleen nog meegeven dat de grootste ongewervelde diersoort de ‘kolossale inktvis’ is. Als je het over goed gekozen namen hebt.

Proost!

De Redactie

Lieve hevig ontstemde lezer,

Uit de stapels briefkaarten die u de redactie de afgelopen twee maanden heeft doen toekomen, blijkt dat u werkelijk tot het uiterste gaat om de redactie te ontstichten. Vanuit alle delen van de wereld kregen wij namelijk smalende ansichtkaarten en honende, etnische souvenirs toegestuurd, slechts vergezeld van de tekst ‘Ik wel.’ of ‘En wat zijn jullie aan het doen?’. Honderden euro’s moet u hebben gespendeerd aan alleen al postzegels om uw lasterlijke kaartjes bij de redactie op de deurmat te krijgen. Duidelijk was dat u middels deze stekende boodschappen een signaal wilde afgeven. Wat dit signaal precies moet voorstellen is nog altijd onderwerp van felle discussie en flauwe kantoorgrapjes, maar het lijkt erop dat u de redactie vooral jaloers heeft willen maken. Wij kunnen u bij deze mededelen dat u in die opzet bent geslaagd.

Gelukkig hebben wij van dit alles maar weinig meegekregen, daar wij zelf eveneens uitgebreid op vakantie waren. U zult dat ongetwijfeld gemerkt hebben, want de enkele, bedroevend slechte bijdragen die op deze webpagina verschenen, waren alle automatisch gecreëerde stukjes tekst. In eerlijkheid produceert diezelfde machine eigenlijk al ruim een half jaar allerlei laffe berichten, zodat wij ons als redactie volledig op onze mediastrategie en de beste wijnen uit de Haut-Médoc konden richten. Dit alles laat onverlet dat de redactie een prachtige vakantie achter de rug heeft. Wij hebben, tijdelijk verlost van de zware last van deze website, vrijelijk en naar hartenlust de meest fantastische en hilarische stukken geschreven. Helaas bleek geen van die stukken geschikt voor publicatie op Met Man en Muys. Om dit leed wat draaglijker te maken, heeft de redactie besloten enkele van haar vakantiekiekjes met u te delen. Bij deze.

Het goede nieuws voor u als lezer is echter dat de vakantie voorbij is. Dat betekent dat u vanaf heden weer met regelmaat een verse portie verhalen, opiniërende stukken, hilarische bijdragen en haatdragende teksten bij Met Man en Muys kunt aantreffen. Dus zegt het voort! En op naar de kerst!

Met ontstellende groet,

De Redactie

Wellicht herinnert u zich het stuk dat wij hier twee dagen geleden publiceerden. Hierin verkondigde de redactie met veel bombarie dat er dit jaar, net als het voorgaande jaar, geen 1 aprilgrap zou komen van Met Man en Muys. U bent toen waarschijnlijk rustig gaan slapen, in de overtuiging dat eerlijkheid en oprechtheid gelukkig dus toch nog bestaan op deze aardkloot. En terecht.

Behalve dan dat wij u bij de neus hebben genomen. De stelling dat u geen 1 aprilgrap van ons kon verwachten, was de 1 aprilgrap. Ha! U zou uw hoofd moeten zien! De redactievergadering zoals die eergisteren werd beschreven, is volledig verzonnen. In werkelijkheid waren Claudio, Thomas en Joop het roerend met elkaar eens dat dit een fantastische 1 aprilgrap zou zijn. Na het schrijven van het stuk brak dan ook één groot feest uit, waarbij de laatste restjes Texels bockbier rijkelijk vloeiden, de lijntjes Cup-a-Soup met ongebreidelde gretigheid werden opgesnoven en opblaaskrokodillen tot diep in de nacht ritmisch in de lucht werden gehouden. Zelden had Arnica de volgende dag zoveel werk.

Als u dit nu een vervelende plotwending vindt, schroom dan niet met ons in contact te treden. En met een beetje geluk houden lichten wij u volgend jaar in over de op handen zijnde 1 aprilgrap, zodat u niet voor onaangename verrassingen komt te staan. Wanneer u zelf nog een fantastisch, ludiek of asociaal idee heeft voor een 1 aprilgrap, kunt u dat uiteraard ook altijd naar ons opsturen.

Boks,

De Redactie

1 april. Traditioneel de dag dat niet alleen mensen, maar ook nieuwssites, media en andere bedrijven over elkaar heen buitelen om de meest gevatte en originele 1 aprilgrap van het betreffende jaar te maken. Daarom is het elk jaar rond deze tijd zaak om extra scherp te zijn op de berichtgeving die we in onze moderne era met bakken tegelijk over ons heen laten komen. Met een kritische blik is het gelukkig vaak mogelijk om grap en feit van elkaar te scheiden, hoewel sommige lolbroeken het ons wel erg lastig kunnen maken. Zo hoopt de redactie dat Hans Kraay junior stiekem een uit de hand gelopen 1 aprilgrap is, die sinds zijn ontstaan in 1959 nog niet is opgemerkt. Het lijkt ons immers uiterst onwaarschijnlijk dat het voor iemand met zo weinig eigenwaarde en zo’n kapsel mogelijk is om werkelijk te bestaan.

Vorig jaar trok 1 april rustig aan de redactionele loods van Met Man en Muys voorbij. Afgezien van de dagelijkse plagerijtjes die Arnica, onze toiletjuffrouw, van elk van de afzonderlijke redactieleden te verduren krijgt. De redactie hanteert als motto voor Arnica namelijk: ‘leef alsof het elke dag 1 april is’. Arnica zit dus regelmatig theezakjes uit douchekoppen te plukken, scheetzakken te ontmantelen en klokken weer op de juiste tijd in te stellen. Maar los hiervan viel er vorig jaar op 1 april weinig te lachen op de redactie. Wat wil je ook, met drie van die knappe mannen met enorme penissen. Daar valt maar moeilijk over te grappen. De meeste lol die wij op de redactie hebben, is als wij één van ons weer eens tegenkomen in één of ander schokkerig internetfilmpje met twee vrouwen en een paar handboeien.

Vorige maand besloot Joop echter de redactie bijeen te roepen voor een vergadering over een eventuele 1 aprilgrap voor dit jaar. Nadat iedereen geïnstalleerd was en het bovenste laagje zijn koffiekoekje had afgelikt, opende Joop de vergadering: “Heren, 1 april zit er weer aan te komen. En als we echt mee willen tellen, moeten we er iets mee doen. Al onze concurrenten zijn er al druk mee bezig: nu.nl, het Jeugdjournaal, Google, De Toppers, BMW, de gemeente Gouda, YouTube, Heineken, enzovoort. Als we nu niet meedoen, raken we onze lezers kwijt!” Claudio kijkt op van zijn bak nasi: “Ik heb wel een idee. Wat nu als we Dries Roelvink uitnodigen?” Thomas negeert zijn suggestie en zegt: “Ik stel voor dat we die buikdansfilmpjes van ons inderdaad, zoals we destijds al grapten, naar So You Think You Can Dance opsturen.” “O, dat was een grap toen?” vraagt Claudio beduusd. Joop doorbreekt de korte stilte: “Ik zat zelf aan iets groters te denken: wat nu als we Limburg afgraven en in z’n geheel in de Noordzee kieperen?” Het blijft weer stil. “Ik denk toch meer aan het buikdansfilmpje”, zegt Thomas. “En ik aan Dries Roelvink”, voegt Claudio toe. “We weten dat je daaraan denkt”, reageert Joop, “maar wat moeten we nu?”

Uiteindelijk heeft de redactie besloten haar verlies te nemen en te accepteren dat ze lezers zal kwijtraken. Maar dit besluit werd pas genomen nadat Thomas’ wenkbrauwen vlam hadden gevat door de brandende, in wodka gedoopte sokken die Claudio in de richting van de worstelende Thomas en Joop wierp, na onenigheid over de spelling van ’1 aprilgrap’. Daarom bij deze: Met Man en Muys levert ook dit jaar geen 1 aprilgrap.

Met gedegen handdruk,

De Redactie

De uitreiking van de zilveren camera komt er weer aan. Op 22 januari 2012 zal bekend worden gemaakt welke persfoto zich persfoto van het jaar mag noemen. Uw eigen redactie, hongerend naar alles wat naar prestige ruikt, nam deel en poogde met een eigen persfoto de jury op zijn knieën te dwingen. Nu de nominaties bekend zijn, zult u gemerkt hebben dat onze foto ontbreekt. Dat vinden wij jammer, en om ons huzarenstukje toch nog een podium te bieden en onder onder de aandacht van een groot publiek te brengen, presenteren wij alhier, juist voor u, onze persfoto van het jaar 2011.

Lieve, aanhankelijke lezer,

Daar zijn we dan. De eerste, zwalkende stappen in het jaar 2012 zijn gezet. Wat was het een feest hè? En hoewel u waarschijnlijk de hele avond als een bezetene aan lijntjes poedersuiker heeft zitten ruiken, kunnen wij in ieder geval melden dat het feest op de redactie groots en theatraal was. Dat is niet omdat de redactie nou zo’n fan van een nieuw jaar is, integendeel. Het oude jaar voldeed nog prima, en er bestaat op de redactie weinig behoefte aan een nieuw jaar vol misère en tragiek in de verschrikking die het leven is. Nee, de feestvreugde had een heel andere oorzaak, één die u vast nog genoemd heeft in dat goede gesprek met de lege barkruk naast u: Met Man en Muys bestaat officieel één jaar!

Dit heugelijke feit wilde de redactie niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Daarom had Joop, ondanks zijn gespalkte been, de loods op oudejaarsavond prachtig versierd met plakjes vers gerookte beenham, zelfhulpboekjes in elk denkbare kleur en grote foto’s van Gerrit Komrij. Bovendien had elk redactielid speciaal voor deze avond een kostuum aangetrokken: Claudio ging als het Metropool Orkest, Thomas droeg een sprekend lijkend Ronald Giphart-pak en Joop verkleedde zich als kliekje. Zelfs onze toiletjuffrouw, Arnica, was in de verkleedkist gedoken en zat nu als Bassie naast haar schoteltje. U begrijpt dat geen van de redactieleden toen nog naar het toilet durfde. Toen na 3 flessen goedkope schuimwijn de drank begon te vloeien, ging Claudio op de vergadertafel staan en begon een welgemeende en doorwrochte ode aan Dries Roelvink. Terwijl Claudio huilend oreerde, Thomas verveeld door de VPRO-gids bladerde en Joop het kapsel van Ingeborg Beugel probeerde te begrijpen, klonken er van buiten ineens harde knallen. Thomas keek op zijn computerscherm: “Drie minuten over twaalf! We bestaan een jaar, heren!” Nadat er in alle hoeken van de loods gewaterd was, snelde de redactie enthousiast high five-end naar buiten voor het spectaculaire hoogtepunt van de avond. Onder tromgeroffel van het Metropool Orkest ontstak Joop de loods. “Van harte heren”, sprak hij plechtig, “en dat het maar weer een jaar van slechte koffie, TL-licht en sociale isolatie mag worden.” Terwijl het vuur haar weg door de loods vrat, knikte de rest van de redactie instemmend. Plotseling keek Claudio verschrikt op: “O nee! De foto’s van Gerrit Komrij!” Wat volgde was een hilarische reddingsactie, compleet met brandweerinzet, Bruce Willis en klezmermuziek. U had er eigenlijk bij moeten zijn.

Aan het eind van de avond namen we plaats in de hot tub waar we normaal gesproken onze groupies in bewaren. Want hoewel wij als redactie het eenjarig bestaan van Met Man en Muys ten volle en angstaanjagend uitbundig gevierd hadden, heerste het gevoel dat er behalve Arnica iemand te kort was gedaan. Precies: de redactie dacht aan u. Om u te laten delen in de feestvreugde, wil de redactie u graag een cadeau aanbieden. Wat dit cadeau precies is blijft nog even in klamme nevelen gehuld, maar je kunt er in elk geval niemand mee het ziekenhuis in slaan. Daar heeft de redactie namelijk slechte ervaringen mee. De enige complicatie is dat de redactie, ondanks dat alle stoelen inmiddels verkocht zijn, slechts geld heeft voor één geschenk. Daarom heeft de redactie een prijsvraag bedacht. Wilt u dus kans maken op het prachtige, persoonlijke cadeau, beantwoordt dan de volgende vraag: Waarheen leidt de weg? Stuur uw hilarische antwoord vervolgens naar redactie@manenmuys.nl. Onder de meest originele inzenders verloten wij het geschenk. En wij kunnen u verzekeren: die loting zal geheel volgens de wetten van toeval en Thomas’ vleselijke voorkeuren verlopen.

Met vuige groet,

De Redactie

De redactie wenst u, ondanks het kerstverhaal, uw familie en alle ellende in de wereld, een vrolijk kerstfeest. En als u zich verveelt tussen de vierde en vijfde gang, lees dan de subtiliteiten in het onderstaande kerstverhaal nog eens.

De Redactie